Home
Actueel
Geledingen
contact
De Vredeskerk
Jeugdpagina
 
 
Diaconie
Kerkrentmeesters
Predikanten
Bloemengroep
Hof van Lof
Jeugd
 




Collecterooster
Busjesproject
ZWO nieuws
Nijkerks Diakonaal Beraad
   


Van kerk met tuin tot "Hof van Lof".


Nadat in het voorjaar van 2003 de uitbreiding aan de Vredeskerk klaar was kreeg een aantal vrouwen het verzoek om een tuin te ontwerpen. Het ontwerp bestaat uit een vakkentuin. Een aantal vakken heeft een speciale kleur en iedere kleur staat voor een symbool:

Wit staat voor vreugde, feest, waarheid en reinheid;
Geel voor licht, luister, glorie;
Roze staat voor licht dat doorbreekt;
Rood symboliseert liefde, lijden, offer;
Paars staat voor rouw en boete;
Blauw symboliseert goddelijkheid en onschuld.

Zo ontstond een prachtige tuin vol bloemen en planten die verwijzen naar Bijbel en liturgie.
Een plek om op te zoeken, rust te vinden en je open te stellen. Een plek van ontmoeting.

Een aantal vrijwilligers zorgt dat de tuin ook dit jaar weer een “Hof van Lof” wordt en zij nodigen u uit om eens op bezoek te komen en te genieten. U bent van harte welkom.

Voor inlichtingen:
Mevr. S.A. Tolsma (Akke) en Mevr. P.A. van der Burg (Nel). E-mail: hof-van-lof@vredeskerk-nijkerk.nl


De humus voor de ziel
Na de drukke feestperiode rond Kerstmis is de winter een stille tijd voor velen.
De natuur is verstild, geen vogelgeluid, sneeuw dempt geluiden. In stilte verteert het blad, de nerven blijven over.
Het is stilstaan bij wat ons samenbindt, zoeken naar de kern van het leven en hoe dit vrucht kan dragen.
Veertig dagen na zijn geboorte wordt Jezus door Maria en Jozef in de tempel opgedragen aan God.
Hiermee wordt de kersttijd afgesloten. Het was gebruikelijk om op die dag het altaar te versieren met sneeuwklokjes.
Deze waren door monniken uit Zuid-Europa naar het noorden gebracht en in hun kloostertuinen gepoot.
De sneeuwklokjes worden ook wel vastenavondzotjes genoemd, omdat ze rond het begin van de veertigdagentijd bloeien.
Zot om te bloeien in de winter……of een verwijzing naar de zotten van carnaval?
In de loop van de tijd hebben bomen, bloemen en struiken hun eigen verhalen, legenden, sprookjes en gedichten gekregen.
Sneeuwklokje- hoop. In het paradijs van Adam en Eva was het heerlijk warm weer. Toen zij daaruit verdreven werden, werd het koud.
De winter viel in en een snijdende wind kwam hen tegemoet. Het begon te sneeuwen en Eva werd wanhopig.
Zij zag door de vlokken niets meer. Welke richting moesten zij inslaan?
Het zicht daarop waren zij volledig kwijt. Plotseling stond er een engel voor haar.
Die ving een sneeuwvlok op en de vlok veranderde in een klein, wit bloempje dat op een klokje leek.
“Kijk goed, Eva,” zei de engel, “kijk goed naar dit bloempje.
Het is een klokje dat de winter uitluidt. Kijk naar de kleine, groene randjes langs de bloemen, ze zijn een hoopvol teken dat nieuw leven op komst is dat de dood van de winter zal doorbreken. Kijk nog eens dieper in het bloempje en zie zijn gouden hart.
Warmgeel, stralende herinnering aan de zon, aan het Licht van de Barmhartige dat ook jullie zal verlichten.
De schaduwen zullen achter jullie vallen. Dat licht zal jullie richten naar nieuw leven.”
Toen Eva opkeek, was de engel verdwenen en keek ze in de ogen van Adam.
Hij sloot haar in zijn armen. Ze voelde de warmte.
De sneeuw smolt en sneeuwklokjes bloeiden op hun weg. Ze liepen met hun
gezicht naar de zon. “Paradijs” staat voor verlangen naar een plek waar leven in harmonie is, met de ander, met alle schepselen.
Een plek waar vrede, liefde en geluk zijn. Een plek waarvan je weet: zo is het leven bedoeld.
Een paradijstuin is een tuin die diep in de herinnering van je binnenste leeft.
Waarin je je in stilte kunt terug trekken, je beschermd voelt tegen het kwaad dat het goede leven verstoort.
De tuin is met planten, bomen, water en het spel van licht en schaduw een bron van leven, een bron van inspiratie.
Dat verlangen naar het goede leven staat centraal. De tuin herinnert ons aan dat verlangen.
Woensdag 7 maart gaan we als tuingroep verder met de humus voor de ziel.
En zullen we kijken naar het gouden hart van het sneeuwklokje.