Home
Actueel
Geledingen
contact
De Vredeskerk
Jeugdpagina
 
 
Diaconie
Kerkrentmeesters
Predikanten
Bloemengroep
Hof van Lof
Jeugd
 




Collecterooster
Busjesproject
ZWO nieuws
Nijkerks Diakonaal Beraad
   


Van kerk met tuin tot "Hof van Lof".


Nadat in het voorjaar van 2003 de uitbreiding aan de Vredeskerk klaar was kreeg een aantal vrouwen het verzoek om een tuin te ontwerpen. Het ontwerp bestaat uit een vakkentuin. Een aantal vakken heeft een speciale kleur en iedere kleur staat voor een symbool:

Wit staat voor vreugde, feest, waarheid en reinheid;
Geel voor licht, luister, glorie;
Roze staat voor licht dat doorbreekt;
Rood symboliseert liefde, lijden, offer;
Paars staat voor rouw en boete;
Blauw symboliseert goddelijkheid en onschuld.

Zo ontstond een prachtige tuin vol bloemen en planten die verwijzen naar Bijbel en liturgie.
Een plek om op te zoeken, rust te vinden en je open te stellen. Een plek van ontmoeting.

Een aantal vrijwilligers zorgt dat de tuin ook dit jaar weer een “Hof van Lof” wordt en zij nodigen u uit om eens op bezoek te komen en te genieten. U bent van harte welkom.

Voor inlichtingen:
Mevr. S.A. Tolsma (Akke) en Mevr. P.A. van der Burg (Nel). E-mail: hof-van-lof@vredeskerk-nijkerk.nl

Op woensdag 6 december werkten we met een aantal mensen voor de laatste keer dit jaar in de kerktuin.
Als afsluiting van het jaar willen we u graag iets laten lezen over wat we beleven en wat ons inspireert in de tuin.
Tuinieren is aarden, wortelen in een stukje grond, ermee vertrouwd raken. Onkruid wieden, ordenen om chaos te voorkomen.
Onderzoeken en het goede behouden. Bemesten, opbinden en leiden zijn tekens van zorg. Bloemen plukken en zaden oogsten.
Maar bovenal is tuinieren stil genieten van het wonderlijke leven dat zich toont, de schoonheid en variatie van de planten-en dierenwereld, de seizoenen door. Tuinieren is veel knielen maar ook opnemen met al je zintuigen: ruiken, voelen, kijken, luisteren, genieten van de wind, de vogels en de zoete vruchten.
Tuinieren is, voor even, leven in een paradijs. De aarde wordt humus voor de ziel!

Kerstmis-kersttijd-Epifanie
De geboorte van Jezus is bepaald op de dag dat men van oudsher de winterzonnewende in Rome vierde. In de legenden die verhalen van de kerstnacht komen allerlei bloemen tot bloei, zingen vogels, zoemen bijen: heel de natuur komt uit de winterslaap en vierde mee.
Lievevrouwebedstro, kerstroos en hulst
De bodembedekker lievevrouwebedstro, dat zijn naam dankt aan de legende dat Jozef dit kruid verzamelde om op de harde stalvloer een bedje voor Maria te maken. Als dank zou Maria aan dit kruid de heerlijke geur gegeven hebben.
De witbloeiende kerstrozen maken van deze periode een feesttijd. In de liturgie wordt op tweede kerstdag Stefanus herdacht, de eerste christen die gestenigd werd en stierf. De hulst met de puntige bladeren en de rode bessen verwijst naar bloed en lijden, passend bij dit martelaarschap en eigenlijk ook al naar de weg die Jezus tegemoet gaat.
Tot zover een klein citaat uit het boek “Geheimen uit de kloostertuin”.
Wellicht leest u nog eens iets uit dit prachtige boek.

We sluiten af met een gedicht van Herman de Coninck

Winter
Winter. Je ziet weer de bomen
Door het bos, en in dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
zonder de zon.
En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos ,zolang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is een klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw ligt is er hoop.

Volgend jaar maart gaan we weer verder met “de humus voor de ziel”.